Portret- en modelboetseren

Ik beschouw het boetseren naar portretmodel als een van de meest inspirerende en  leerzame manieren om oog en hand te laten samenwerken. Naast het plezier van het aardse, directe contact met aangenaam sensitief materiaal als klei staat vooral de techniek van de ruimtelijke waarneming centraal.

Voor wie
Wanneer je een portret echt goed wilt leren vormgeven is het van het grootste belang om je ook  bezig te houden met het boetseren van een kop. Zelfs gevorderde kunstenaars vergeten vaak dat de werkelijkheid driedimensionaal is. Het ruimtelijke voelen en maken van niet alleen de totaalvorm van de kop maar ook van alle fascinerende en vaak moeilijk te tekenen details zoals neus, oren, ogen en mond zullen je ontwikkeling als kunstenaar zeer ondersteunen. Beginners  leren om systematisch en kernachtig te kijken en datgene wat ze op deze manier waarnemen in ruimtelijke volumes te vertalen.
En natuurlijk is het voor zowel beginners als gevorderde beeldhouwers én tekenaars van alle niveaus een fantastische oefening die je m.i. niet vaak genoeg kan doen!

Programma
In een aantal intensieve dagen leer je de grondbeginselen van het boetseren van een driedimensionaal portret naar model. Het draait hierbij vooral om de techniek van het ruimtelijk waarnemen.
De eerste oefeningen zijn gericht op het maken van vergrotingen van een aantal lastige maar belangrijke onderdelen van het aangezichtgedeelte zoals een oog, mond, neus en oren.  Ook wordt de stand van de kop op hals en  schouders uitgebreid behandeld, omdat die heel kenmerkend voor de gelijkenis is.  (In de schemering kun je iemand toch herkennen). Verder spelen verhoudingen en richtingen, en hoe die te zien en te meten een grote rol. Anders dan bij een tekening waar maar één aanzicht is zijn er bij een beeld honderden:  niet alleen rondom op ooghoogte, maar ook nog van boven en onderaf.
Waar moet je gaan staan om de informatie die je nodig hebt te vinden, en hoe kan  je systeem aanbrengen in je kijken?
Onderdeel van het programma is een informatieve  lezing met foto’s van gebeeldhouwde portretten. Hoe hebben andere beeldhouwers zaken aangepakt zoals de behandeling van haar, of stof, en afsnijdingen van schouders en hals. Welke manieren zijn er om een oog te maken dat kijkt?
Daarnaast geef ik aandacht aan het gebruik van een (digitaal) fototoestel om je werkzaamheden tijdens de workshop te ondersteunen en ook thuis te kunnen portretteren.

 

 

 

 

 

Achtergrond
Enige tijd geleden maakte ik kennis met de tekenmethode (Drawing on the Right Side of the Brain) van Betty Edwards. Ik was onder de indruk van haar bijzondere aanpak en analyse op het gebied van nauwkeurige waarneming in het platte vlak. Dat heeft mij gestimuleerd om een verwante  methode te ontwikkelen voor het  driedimensionale leren “kopkleien”. Het gevolg is deze workshop portretboetseren  waarbij de  techniek van het ruimtelijke waarnemen sterk gericht is op het bereiken van een goed gelijkend resultaat.

Tenslotte
Alle nadruk ligt op de kijk- en boetseeroefening. Natuurlijk kan je je  portret onderweg en na voltooiing uitgebreid fotograferen. Als je ook het eindresultaat wilt uithollen, drogen en (laten) bakken kun je  daar een aparte afspraak over maken.